Sinds 2009 hebben we honderden projecten uitgevoerd. Hoe zit het met onze landschapsprojecten? Onze jobstudent zocht het uit!
Het Regionaal Landschap Kleine en Grote Nete bestaat al sinds 2009. Sindsdien hebben we honderden projecten uitgevoerd, gaande van de aanleg van houtkanten, bomenrijen, boomgaarden en amfibieënpoelen tot het optimaliseren van trage wegen en het vergroenen van scholen. Maar hoe is het intussen met al die projecten gesteld?
In juli ging jobstudent Arte op pad om een deel van onze projecten opnieuw te bezoeken. En we werden er best blij van!
Veel aanplantingen zijn ondertussen uitgegroeid tot stevige houtkanten, hagen en heggen. Wat ooit begon met kleine, ijle plantjes van minder dan een meter hoog, zijn nu robuuste landschapselementen van enkele meters breed en hoog. Ze vormen belangrijke verbindingen in het landschap: dieren kunnen er beschut doorheen bewegen en vinden er voedsel in de vorm van bloemen en bessen.
Ook de ontharde speelplaatsen zijn mooi groen geworden. Ze zorgen niet alleen voor meer natuur op school, maar ook voor een rustigere en aangenamere speelomgeving. En verschillende trage wegen die Arte bezocht, liggen er na al die jaren nog steeds goed onderhouden bij en worden volop gebruikt.
Niet alles loopt volgens plan
Natuurlijk zagen we ook projecten waar niet alle planten het gehaald hebben. En dat is oké. De natuur laat zich niet volledig sturen. Zeker tijdens droge periodes is het niet altijd mogelijk om jonge aanplantingen voldoende water te geven. Een extreem natte winter zorgt soms ook voor moeilijkheden. Wat telt, is dat de planten die het wél redden verder kunnen groeien en hun plek in het landschap innemen.
Bij sommige hoogstamboomgaarden is er werk aan de winkel. Een boomgaard vraagt gelukkig niet veel onderhoud, maar regelmatig snoeien blijft belangrijk. Zo krijgen de bomen voldoende licht en lucht en kunnen ze een mooie oogst opleveren. Daarom blijven we ook inzetten op onze jaarlijkse fruitcursus.
Een droge poel is geen probleem
Ook bij de amfibieënpoelen kwamen we mooie voorbeelden tegen. Een poel die in de zomer weinig water bevat of zelfs droogvalt, is helemaal niet abnormaal. Voor de meeste soorten vormt dat geen probleem. Integendeel: als een poel om de paar jaar droogvalt, verdwijnen ook eventueel aanwezige vissen op een natuurlijke manier.
En dat is belangrijk, want vissen horen eigenlijk niet thuis in onze amfibieënpoelen. Ze eten namelijk heel wat eitjes en larven van amfibieën. Viseitjes kunnen op een natuurlijke manier in een poel terechtkomen, bijvoorbeeld via de poten van watervogels of door overstromingen.
Natuur heeft tijd nodig
Onze projecten zijn dus nooit echt ‘af’. Ze veranderen mee met de seizoenen, het weer en de natuur. Soms gaat het beter dan verwacht, soms is er wat extra beheer nodig. Maar vooral: veel projecten die jaren geleden werden aangelegd, zijn vandaag uitgegroeid tot waardevolle plekken voor mens en natuur.
En daar zijn we natuurlijk trots op! We bedanken graag alle eigenaars en partners waar we de afgelopen jaren aan de slag mochten gaan. Dankzij hun engagement konden al deze projecten uitgroeien tot een belangrijk onderdeel van ons landschap. Samen maken we het verschil!
